BLOG สังคมศึกษา : ประวัติศาสตร์

1. ความสัมพันธ์กับพม่า

          ความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับพม่าในสมัยกรุงธนบุรี จะปรากฎในรูปของความขัดแย้ง การทำสงคราม โดยไทยเป็นฝ่ายตัง้รับการรุกรานของพม่า หลังจากได้รักเอกราช ต้องทำสงครามกับพม่าถึง 9 ครั้ง ส่วนใหญ่พม่าเป็นฝ่ายปราชัย

          ครั้งสำคัญที่สุด คือ ศึกอะแซหวุ่นกี้ตีเมืองเหนือ พ.ศ.2318 ครั้งนั้นเจ้าพระยาจักรี (รัชกาลที่ 1) และเจ้าพระยาสุรสีห์ สองพี่น้องได้ร่วมกันป้องกันเมืองพิษณุโลกอย่างสุดความสามารถ แต่พม่ามีกำลังไพร่พลเหนือกว่าจึงตีหักเอาเมืองได้

2.ความสัมพันธ์กับกัมพูชา

          สภาพการเมืองภายในของกัมพูชาไม่สงบราบรื่น เจ้านายเขมรมักแตกแยกความสามัคคี แย่งชิงอำนาจกันอยู่ เนื่องจากไทยทำสงครามกับกัมพูชาถึง 3 ครั้ง ครั้งที่ 2 ไทยก็ได้กัมพูชาเป็นเมืองขึ้นและได้เกิดการจลาจลขึ้นในหมู่เจ้านายเขมร ใน พ.ศ.2322 พระราชวงศ์เขมรแย่งชิงอำนาจกันเอง สมเด็จพระเจ้าตากสินโปรดให้สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก (รัชกาลที่ 1) ยกทัพไปควบคุมสถานการณ์ แต่เกิดเหตุวุ่นวายในกรุงธนบุรี พระยาสรรค์ก่อกบฎ สมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกจึงต้องรีบยกทัพกลับ

3. ความสัมพันธ์ระหว่างไทยกับลาว

          ไทยทำสงครามขยายอาณาเขตไปถึงลาว 2 ครั้ง คือ ตีเมืองจำปาศักดิ์ และตีเมืองเวียงจันทร์ครั้งหลัง ไทยได้อัญเชิญพระแก้วมรกตและพระบางมายังไทย โดยสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึก

          การจัดระเบียบการปกครองในสมัยกรุงธนบุรียังคงใช้รูปแบบเดิมที่เคยมีมาตั้งแต่สมัยอยุธยา เนื่องจากบ้านเมืองกำลังอยู่ในระยะฟื้นตัวใหม่ๆ จึงยังไม่มีการเปลี่ยนแปลงแก้ไขใดๆ

          1. การปกครองส่วนกลาง (ภายในราชธานี)  ประกอบด้วยอัครเสนาบดี 2 ตำแหน่ง คือ

                    1.1 ฝ่ายทหาร คือ สมุหกลาโหม

                    1.2 ฝ่ายพลเรือน คือ สมุหนายก

                              นอกจากนี้ยังมีเสนาบดีจตุสดมภ์ อีก 4 ฝ่าย ได้แก่

                              - นครบาล (กรมเมือง)

                              - พระธรรมาธกรณ์ (กรมวัง)

                              - พระโกษาธิบดี (กรมคลัง)

                              - พระเกษตราธิการ (กรมนา)

          2. การปกครองส่วนภูมิภาค แบ่งหัวเมืองออกเป็น 3 ระดับ คือ

                    - หัวเมืองชั้นใน เป็นเมืองขนาดเล็กอยู่รายรอบราชธานี เจ้าเมืองเรียกว่า "ผู้รั้ง" 

                    - หัวเมืองชั้นนอก เป็นเมืองขนาดใหญ่และอยู่ห่างไกลราชธานีออกไป แบ่งออกเป็น หัวเมืองเอก โท ตรี ตาม

ลำดับความสำคัญ

                    - หัวเมืองประเทศราช เป็นเมืองขึ้นต่างชาติ ต่างภาษา ให้เจ้านายปกครองกันเอง แต่ต้องส่งเครื่อง

ราชบรรณาการมาถวาย ได้แก่ ลาว เขมร และเชียงใหม่

CulturE QuEeN

1   นาซนีน   บากาสะแต        เลขที่ 24

2   ปิยะนุช    ไฝสีทอง           เลขที่ 29

3   สุภมาส    พงศ์ธนสมบัติ    เลขที่ 38

4   สุวดี        แก้วสุณี            เลขที่ 39